
tavırları her zaman fevri, aceleci; yüreğiyse beklenti dolu, sevgiye açtı.. "gülümseten sürprizler"i karşısındakinde önce düşündüren, sonra can sıkan ve en sonunda yarayı kanırtan bir acı etkisi yarattı.. ya da yaratmış-tı da onun böye olduğunun farkına varması yine zaman almıştı.. ne sanıyordu kendini bu parmak kız.. ne 'ol'muştu şimdiye kadar ve ne 'ol'abilirdi? olmadı! olamazdı! .. olmayacaktı da artık hiçbir şey.. herşey açık net.. sadece gözlerini gerçeğe açmasını bekliyor herkes..kapama gözlerini parmak kız; aç, yalnızca gerçeğe aç..
akmayı öğrenmeli dereler gibi denizlere,
belki de en güzeli böyle..
("küçük kara balık" gibi olsa da sonu, gitmeye kararlı bu balığı hangi güç durdurabilir okyanusu görmeden..)

"İşte benim bulutum
YanıtlaSilpas tutmamış sözcüklerden örgülü bir ağıt
alnına halk sıçramış neferlerin çılgar gözleriyle
sana
ey rengi tarihini utandıran elbise"
a.z.özger
içimden geldi :) içimden geçti...
"Yırt öfkenin sabredilmez dağarcığını
YanıtlaSildağılan, saçılan ne varsa hepsi senindir
kara bir gök ancak bunlarla arınır
ve elbette yeter bunlar sırça küreyi dağıtmaya
acı diye ne varsa hepsini onarmaya"
*a.z.özger
şiirin bi başından bi sonundan..
gemişte kalan bişeyleriniz varmış gibi seçtiğiniz şiirler.özgerin daha umut verici dizeleride var onlarıda denemelisiniz.
YanıtlaSil"bir elimde güneş humması
soğutulmaya zorlanmış bir çöl kızgınlığından
bir kum fırtınasının
soylu kumcuklarından geldim
yorgundum, susamıştım, dilim kuruydu ama
gördüğüm serap mıydı, gerçek miydi
bilirim ben."